Picasso

Kübizmin kurucularından, 20. yüzyıl sanatına yön veren İspanyol ressam ve heykeltıraş. Picasso bu sitede çoğu zaman tek bir tablo değil, bir refleks olarak çıkıyor karşıma: adını söylesem herkesin bildiği isim, bir tür sanat otoritesi kestirmesi. Beni bu hazır saygıdan çok yöntemi ilgilendirdi. Boğa çizimlerindeki sadeleştirme, çöp bisiklet parçalarından yaptığı boğa kafası, mavi tonlara saplandığı dönemi ve rengin duyguyu tetiklediği sözü, hep aynı soruya bağlanıyor: bir şeyi nasıl gördüğümüze.

O yüzden onu daha çok perspektif üzerinden anlattım. Farklı bakış açısından hayata bakmayı ondan öğrendiğimizi, bir resme bakmanın caz dinlemeye benzediğini konuştuk. Sözlerini de hep mesafeyle kullandım: yok etmenin de yaratıcı bir dürtü olduğu, her çocuğun sanatçı doğduğu. Bunlar güzel laflar ama sınanması gereken iddialar. En çok da yapay zeka onun tarzını taklit etmeye başladığında ilginçleşiyor: makine onun deseninden öğreniyorsa, bizi etkileyen şey ne tam olarak?