Dune

Frank Herbert'in 1965'te yayımlanan, çöl gezegeni Arrakis'te geçen bilim kurgu romanı ve onun uyarlamaları. Dune bu sitede tek bir film olarak değil, yıllardır peşinden gittiğim bir düşünce kaynağı olarak duruyor. Frank Herbert'ın romanından Denis Villeneuve'ün uyarlamasına kadar onu hep aynı merakla ele aldım: yılın en iyi filmi dediğim ilk bölümden ikinci bölümün analizine uzanan bir izlek var. Ama beni asıl tutan görsel görkem değil, hikayenin altındaki fikirler. Filme ilham veren kum tepelerinde gezerken kendi düşüncelerimi sınadım, hatta filmdeki boğa heykeli bana bambaşka bir konunun kapısını açtı.

Dune'u 111 Hz'de de açıkça çok sevdiğimi söyledim, çünkü onu bir yolculuk hikayesi olarak okuyorum, hayata dair izler taşıyan bir seri olarak. En çok döndüğüm yer ise o meşhur korku litanisi: aklı öldürenin korku olduğu fikrini hem tek başına bir bölüm olarak işledim, hem de grup psikolojisi ve kalabalık içindeki birey meselelerini anlatırken Herbert'ın o satırlarına yaslandım. Dune benim için bilim-kurgu kostümü giymiş bir korku, irade ve seçim üzerine düşünme alanı; o yüzden onu başka eserlerden bahsederken bile bir referans noktası gibi anıyorum.